Optiek van Wely: Tabloid showcase

roos24-breed-qr-code

Verandering van spijs

Ik had een oom. Die dronk minder dan ik nu. Wel even regelmatig, maar minder. Een wat een norse man. Niet veel tekst, voornamelijk keelklanken.

Tuinder van beroep. Hij had onderarmen waar je met gemak Popeye in kon herkennen. Een soort bielzen, zoals je die nog wel eens zie liggen in volkstuintjes. Om aarde op z’n plek te houden.

Hij heeft een jaar of wat voor mij gezorgd. Samen met mijn tante. Maar zoals gezegd; hij dronk regelmatig.

Dat deed hij altijd op dezelfde plek, op hetzelfde uur. Zo uit de kas. Jaar in, jaar uit. Bij Hoogeboom, een lokaal taveerne in Roelofarendsveen. Een wat smoezelige tent, maar dat maakte mijn oom niet uit.

Als hij na een dag graven of snijden maar even op z’n krent kon zitten. 16:15 precies, schonk Aad Hoogeboom een bol jenevertje. Zo uit de viezer. Een glaasje in de kolenschop en in een teug naar binnen kwakken. Gevolgd door een welverdiend aaaah.

Altijd hetzelfde. Verandering leidde af.

Die gewoonte heb ik van hem. Al drink ik meestal met schone nagels.

Zonder te bestelen zwiert de zoon van Aad door de zaak met mijn pastis, Ricard voor de kenners.

Een los glas met twee ijsklontjes. Op z’n eigen dienblaadje. Altijd vergezeld van een karafje water.

Heerlijk moment. ‘Of hij wat water mag bijschenken?’ Keer op keer tovenarij als de pastis verandert in melk. Djeeeez wat ruikt anijs dan lekker. Aaaah.

Altijd hetzelfde. Keuze leidt af.

Maar gisteren werd het cordon toch doorbroken. “Of ik niet eens wat anders wilde proberen?” Wat, hoe, waarom? “Van het huis”, voegde de zoon van Aad eraan toe.

Kijk, dat vond ik wel lekker. Een kosteloos experiment. Of ik nog wel mijn pastis mocht? Zeg maar als mogelijke back-up. “Verras me maar, jij bent de expert, besloot ik dapper.”

Hij vroeg niet door naar mijn smaakvoorkeuren. Vijf minuten later stond er een feminien glaasje oranje-bitter-ogend-goedje voor mij neus. Crodino, zei hij triomfantelijk. “Is al eeuwen een hit in Italië.”

Terwijl ik voorzichtig nipte aan deze eeuwenoude traditie zette hij er geruisloos een schaaltje Parma ham naast. Ik deed mijn ogen dicht en zat inderdaad aan het Lago di Maggiore.

Raar. Samen met dat 2 euro drankje, heeft hij ongemerkt iets zeer waardevols bij mijn naar binnen laten glijden. Iets waar marketeers naarstig naar op zoek zijn.

Ik heb zijn geste gespeeld naïef aangenomen. Want als beïnvloeder (mijn vak) weet ik maar al te goed dat ik bij mijn volgende bezoek makkelijker meer geld uit zal geven.

Oh ja, en ik vertrouw nu blindelings de expertise van de ober. Hij claimt hiermee autoriteit op smaakbeleving. Als ik straks nog eens aan zijn restaurant denk, zal ik sympathie voelen.

En het belangrijkste van alles? Ik voel mijn loyaliteit beloond. Dus ik zal zeker terugkeren. Wederkerigheid is op verlies na de krachtigste (en makkelijkst te verhullen) vorm van verleiding.

 

Heerlijke marketing voor de investering van een zakje pinda’s.

Goeie marketing wordt gedaan als niemand kijkt. Zo ook bij één van onze retail-klanten in Roosendaal. Zijn winkel in de binnenstad werd hard getroffen door Corona.

Hij schoot niet in de reflex van zoveel mkb-ers. ‘Stilzitten als je geschoren wordt’. Of een race naar bodemprijzen met cheap ass reclame. Nee hij zag dit als een tijd om de loyaliteit van al zijn wegblijvende klanten te belonen.

Hij gaf ons de opdracht om een lekkere tabloid te maken. “Geen verkapte reclamefolder, nee echt een tof magazine dat je graag op de koffietafel laat liggen.”

Hij wilde zijn klanten eens een andere kant van de optiek laten zien. “Denk Italiaanse Rivièra, instappers, grandeur, fashion, zonovergoten genieten, la dolce vita en wellicht hier en daar een mooi montuur.”

Indirect claimt hij daarmee zijn autoriteit. Zijn klanten beoordelen de opticien als sympathiek dankzij het onverwachte cadeau en als klanten nu aan Van Wely denken, dan zien ze veel meer dan een optiekzaak met exclusieve monturen, een barista en high-end brillenglazen.

Ze zien een vakman die hart heeft voor de zaak, gevoel voor kwaliteit en aandacht voor zijn klanten. Dus als ik een bril nodig heb, dan ga ik zeker even bij hem langs. En als ik eenmaal binnen ben dan is de kans groot dat ik moeiteloos wat extra geld uitgeef.

Ter inspiratie: https://issuu.com/theothersideofthemoon/docs/v17-wely-tabloid-design-los

First contact

Heb je vragen, ideeën of wil je een keer met ons praten?

Not readable? Change text. captcha txt